Andromeda

Andromeda ontvouwt zich als een sterrenstructuur in papier, een vorm die tegelijk helder en ongrijpbaar is.

Rondom het volume verschijnen zes pentagonale velden, elk opgebouwd uit vijf Tetraëders

Vanuit deze herhalende structuur groeit een gefacetteerd geheel waarin richting en ritme elkaar voortdurend versterken. Aan de onderzijde komen de lijnen samen in een subtiele hexagonale orde, alsof de vorm zich naar een verborgen middelpunt toe beweegt.

Opgebouwd uit 84 zorgvuldig gevouwen vellen semi-transparant papier, krijgt de geometrie een zachte huid. Wanneer het licht aangaat, wordt deze structuur voelbaar: elke vouw vangt en breekt het licht anders, waardoor een gelaagd spel van warme tonen ontstaat.

Andromeda is geen statische vorm, maar een stille constellatie, een moment van orde, gevangen in licht.